Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ…



            Ο συνταγματάρχης διοικητής του κέντρου νεοσυλλέκτων, έβαλε τις τελευταίες υπογραφές στα έγγραφα του γραφείου  μέριμνας προσωπικού και ετοιμάστηκε να φύγει για το πεδίο βολής, όταν χτύπησε η πόρτα του γραφείου του. Ήταν ο υπολοχαγός υπασπιστής του.
-            Κύριε Διοικητά, είναι στην αίθουσα αναμονής ένας ασυνήθιστος τύπος και ζητάει επειγόντως να σας δει! Ισχυρίζεται πως θέλει να σας διαβιβάσει ένα αίτημα της υπουργού πολιτισμού!
-          Πως είναι;
-            Γύρω στα τριάντα, έχει την εμφάνιση ξεπεσμένου χίπη της δεκαετίας του εξήντα με λουλουδάτο πουκάμισο, κοτσίδα τα μαλλιά και δερμάτινα σαντάλια. Από τον ώμο του κρέμεται χιαστί μια βρόμικη ταχυδρομική τσάντα. Μυρίζει περίεργα! Κατά τα άλλα …ήσυχος μου φαίνεται!
-          Πες του να περάσει!
Ο επισκέπτης μπούκαρε χωρίς να χτυπήσει την πόρτα του γραφείου του διοικητή, είπε «γεια», περιεργάστηκε με αδιακρισία τα έπιπλα και τον διάκοσμο, χαμογέλασε ανέκφραστα και βύθιζε τις παλάμες του βαθιά στις μπροστινές τσέπες του παντελονιού του ανασηκώνοντας ταυτόχρονα τους ώμους του.
-            Καθίστε παρακαλώ, παρήγγειλε στον επισκέπτη του ο διοικητής. Θα πάρετε καφεδάκι; Σε τι οφείλουμε την τιμή της επισκέψεώς σας;
Ο επισκέπτης κάθισε στην κόχη μιας πολυθρόνας! Ο διοικητής γύρισε προς τον υπασπιστή του και τον διέταξε αυστηρά. «Εσύ να μείνεις εδώ»!
            Ο υπολοχαγός δαγκώθηκε! Ήξερε πως όταν ο Διοικητής του έλεγε να καθίσει στο γραφείο μαζί με τους επισκέπτες, τον ήθελε για μάρτυρα των όσων ενδεχομένως θα ακολουθούσαν!
-            Ξέρεις είμαι σκηνοθέτης, είπε τελικά ο επισκέπτης - που έδειχνε να αγνοεί την χρήση του πληθυντικού ευγενείας - και γυρίζω ένα ντοκιμαντέρ στο αρχαίο θέατρο της Επίδαυρου. Είναι μια παραγωγή του υπουργείου πολιτισμού για την οποία ενδιαφέρεται η ίδια η υπουργός προσωπικά!
Ο διοικητής κοκκίνισε! Ο επισκέπτης συνέχισε!
-            Όπως καταλαβαίνεις, θα πρέπει να μου διαθέσεις για πέντε μέρες, εκατό νεοσύλλεκτους για κομπάρσους και τέσσερα φορτηγά του στρατού για τις ανάγκες της παραγωγής.
Ο διοικητής πρασίνισε! Ο επισκέπτης συνέχισε!
-            Μη στεναχωριέσαι, θα τους ντύσω αρχαίους Έλληνες, θα τους ταΐζω και θα τους ποτίζω εγώ! Και τα καύσιμα δικά μου! Το υπουργείο πληρώνει καλά!
Ο διοικητής άστραψε και βρόντηξε! Ο επισκέπτης άρχισε να ..μυρίζει αλλιώς!
-          Δεν μου λες νεαρέ, εσύ πήγες φαντάρος; Υπηρέτησες την πατρίδα;
Ο επισκέπτης χλόμιασε. Ο διοικητής συνέχισε!
-            Πολύ αμφιβάλω! Πρώτη φορά θα μπαίνεις σε στρατόπεδο! Άκουσε λοιπόν και βάλτο καλά στο μυαλό σου! Οι μανάδες δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο στρατό για να παριστάνουν τους καραγκιόζηδες και τους κομπάρσους! Τους στέλνουν να υπηρετήσουν την πατρίδα και να γίνουν άντρες, παλικάρια. Είναι τιμή να υπηρετήσει ένας νέος την πατρίδα του! Το κόστος της ελευθερίας που απολαμβάνεις νεαρέ είναι μεγάλο και το πλήρωσαν άλλοι! Αλλά τι περιμένεις; Η εξουσία δίνει το κακό παράδειγμα! Πήγαινε τώρα από εκεί που ήρθες!
Ο επισκέπτης απογοητεύτηκε! Ο Διοικητής …αποστρατεύτηκε!
***
Τριάντα περίπου χρόνια μετά, τις προάλλες, πραγματοποιήθηκε σε κατάμεστη από κόσμο αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου των Αθηνών, μια εξαιρετική και επίκαιρη λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων εκδήλωση, με θέμα: «Τουρκική Επιθετικότητα, Εθνική Άμυνα και Οικονομική Κρίση». Την εκδήλωση οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία, ο τομέας «Άμυνα και Διπλωματία» του Liberal.gr, που φρόντισε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή εκλεκτών ομιλητών από τη στρατιωτική, την πολιτική και την πανεπιστημιακή κοινότητα.
‘Ένας εκ των ομιλητών, στην καθ’ όλα εξαιρετική και από στήθους ομιλία του, αφού αναφέρθηκε στην πολιτική αστάθεια που χαρακτηρίζει την περιοχή μας  από την προσπάθεια της Τουρκίας να μεταμορφωθεί σε νέα οθωμανική αυτοκρατορία, επεσήμανε την τεράστια αξία που έχει το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας, που για να την αποκτήσεις και να την διατηρήσεις, απαιτούνται τεράστιες θυσίες. Και αναρωτήθηκε: «Πόσο έχει αξία η ελευθερία σε μια κοινωνία που οι μαμάδες πιστεύουν πως τα παιδιά τους δεν πρέπει να πηγαίνουν στο στρατό;».
Την αποκλειστική ευθύνη γι αυτό το φαινόμενο, την φέρουν οι πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων δεκαετιών. Όταν ενθάρρυναν την άποψη, πως η στρατιωτική θητεία είναι χάσιμο χρόνου, συνθλίβει την προσωπικότητα των νέων και άλλες τέτοιες ανοησίες που μοναδικό στόχο είχαν το καλόπιασμα και την ψηφοθηρία. Όταν κορυφαία στελέχη, υπουργοί, ακόμα και πρωθυπουργοί απέφυγαν ή και εξαγόρασαν την θητεία τους εκμεταλλευόμενοι διάφορα τεχνάσματα και μεθοδεύσεις. Όταν με κάθε τρόπο και μέσο συνετέλεσαν –ηθελημένα ή μη- στην διάβρωση των πατροπαράδοτων αξιών και στην απαξίωση των Θεσμών.  
Η Ελληνίδα μάνα είναι η ίδια από την αρχαιότητα ως σήμερα και της αξίζει τιμή! Αυτό το έχει αποδείξει σε όλους τους αγώνες που έδωσε το έθνος μας κάτω από ενωμένες και φωτισμένες ηγεσίες! Αυτή τη μάνα σέβεται και έχει για πρότυπο ο λαός μας που τραγουδά: «Τ' Ανδρούτσου η μάνα χαίρεται του Διάκου καμαρώνει, γιατί έχουν γιους αρματολούς και γιους καπεταναίους…».
Ας δείξουν πρώτοι το παράδειγμα οι κυβερνώντες και ο λαός θα ακολουθήσει, όπως ακολούθησε το όραμα του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος, όντας πρωθυπουργός, έστειλε κατά τους Βαλκανικούς πολέμους τους δυο του γιούς, να πολεμήσουν στο μέτωπο και μάλιστα σε μονάδες πρώτης γραμμής!!! Και πολλές σκλαβωμένες περιοχές της Ελλάδας, λευτερώθηκαν!
Η αξία της ελευθερίας είναι ανυπολόγιστη!


Γιάννης Β. Δεβελέγκας