Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

Επεισόδιο 1ο
           
Ο νεαρός λοχαγός πήρε σαφή εντολή: «Να ετοιμάσεις τον Λόχο σου γιατί μεθαύριο Κυριακή έχουμε εκλογές. Την κατάσταση με τα εκλογικά τμήματα στα οποία θα εγκαταστήσεις φρουρά και λεπτομερείς οδηγίες θα σου δώσει ο υποδιοικητής. Να πάρετε μαζί σας οπλισμό και τα προβλεπόμενα πυρομαχικά. Εκείνο που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η διακριτική συμπεριφορά και τα μέτρα ασφαλείας, για να μην έχουμε κανένα παρατράγουδο! Έφυγες!»
Το κακό έχει παραγίνει, είπε από μέσα του ο Λοχαγός. Είμαστε στο χίλια εννιακόσια ογδόντα εννέα και φυλάμε ακόμα τις κάλπες. Πρέπει να το πάρουν απόφαση εκεί στην κυβέρνηση, πως ο κόσμος ξύπνησε και τα πολιτικά πάθη ανήκουν πλέον στην Ιστορία.
Ως το απόγευμα της επόμενης ημέρας η φρουρά ήταν στη θέση της. Βολεύτηκε κι ο Λοχαγός σε ένα σχολικό συγκρότημα, χρησιμοποιώντας με τους στρατιώτες του μια άδεια αίθουσα για κατάλυμα. Η ανατολή του ήλιου την ημέρα των εκλογών βρήκε το προσωπικό και τις κάλπες στη θέση τους και τους ψηφοφόρους στην ουρά να περιμένουν υπομονετικά να επικυρώσουν την επιλογή τους.  
Το απόβραδο μετά την καταμέτρηση των ψήφων ήταν όλοι ικανοποιημένοι. Οι δικαστικοί αντιπρόσωποι και οι εκπρόσωποι των κομμάτων γιατί είχαν εκπληρώσει στο ακέραιο την αποστολή τους, τα φανταράκια γιατί είχαν σπάσει άλλο ένα δόντι απ την τσατσάρα που μέτραγε τις μέρες ως την απόλυσή τους και η επιστάτρια, που λειτουργούσε μαζί με τον άντρα της το κυλικείο του Σχολείου, γιατί δεν προλάβαινε να μετράει τις εισπράξεις του ταμείου, αφού είχε ξεπουλήσει κατά την διάρκεια της ημέρας μια και δυο και τρεις φορές τα εμπορεύματά της.   
Χαράματα την επομένη, ο Λοχαγός έδωσε εντολή στους στρατιώτες του να μαζέψουν τα πράγματά τους και να καθαρίσουν σχολαστικά τους χώρους που χρησιμοποίησαν τις δύο προηγούμενες ημέρες. Όταν τέλειωσαν και ετοιμάστηκαν να αναχωρήσουν για τη Μονάδα τους, τους πλησίασε η επιστάτρια με ύφος σαράντα καρδιναλίων:  
            -          Άκου Λοχαγέ! Να βάλεις τους φαντάρους σου να μαζέψουν τα σκουπίδια!
            -          Τι είναι αυτά που λες κυρία μου! Της απάντησε εκείνος προσπαθώντας να κρατήσει την ψυχραιμία του. Οι χώροι που χρησιμοποιήθηκαν από τους στρατιώτες είναι όλοι πεντακάθαροι.
            -            Και τις άλλες αίθουσες; Τον διάδρομο και τις τουαλέτες; Ποιος θα τα καθαρίσει αυτά; Επέμενε εκείνη με τα χέρια στη μέση.
            -            Αυτό είναι δικό σου πρόβλημα, της απάντησε έντονα ο Λοχαγός. Οι μανάδες, έστειλαν τα παιδιά τους να υπηρετήσουν την πατρίδα και όχι να μαζεύουν τα σκουπίδια του καθενός.   
Τον περίεργο αυτό διάλογο τον άκουσε και ο Διευθυντής του Σχολείου που είχε φθάσει εν τω μεταξύ για να ελέγξει την ευταξία στους χώρους και τις αίθουσες. Η επιστάτρια τον αγνόησε και κινήθηκε προς τον τηλεφωνικό θάλαμο λίγο πιο πέρα.
            -            Θέλω να μιλήσω με τον Δήμαρχο, ακούστηκε να λέει. Και συνέχισε αμέσως μετά.«Άκου Μένιο καλά τι θα σου πω και κανόνισε τι θα κάνεις. Να στείλεις αμέσως  συνεργείο να καθαρίσει το σχολείο… Δεν με ενδιαφέρει αν δεν βρίσκεις τώρα προσωπικό καθαριότητας... Τι σοι Δήμαρχος είσαι; Θα τα αφήσω έτσι, να δεις τι θα γίνει αύριο που έχουν τα παιδιά σχολείο!» .
            Ο Διευθυντής του Σχολείου έμεινε αποσβολωμένος στη θέση του. Ύστερα γύρισε προς τον Λοχαγό και είπε με παράπονο στην φωνή του. « Την άκουσες με τι θράσος και αναίδεια μίλησε στον Δήμαρχο; Είδες πως κατάντησε η κοινωνία μας μέσα σε λίγα χρόνια; Έμαθε ο λαός να μη σέβεται τους θεσμούς. Να έχει μόνο δικαιώματα και καθόλου υποχρεώσεις. Αν συνεχίσουμε έτσι δεν θα μείνει τίποτε όρθιο σ αυτήν την χώρα, θα μας καταστρέψει ο λαϊκισμός και η χυδαιότητα. Και το χειρότερο! Να δεις που κάποια μέρα θα έχουμε ξεχάσει τις αιτίες και τους υπαίτιους αυτού του ξεπεσμού». 

Επεισόδιο 2ο

Ο νεαρός λοχαγός πήρε σαφή εντολή: «Να ετοιμάσεις τον Λόχο σου γιατί μεθαύριο Κυριακή έχουμε εκλογές. Την κατάσταση με τα εκλογικά τμήματα στα οποία θα εγκαταστήσεις φρουρά και λεπτομερείς οδηγίες θα σου δώσει ο υποδιοικητής. Να πάρετε μαζί σας οπλισμό και τα προβλεπόμενα πυρομαχικά. Να τηρηθούν αυστηρά οι διαταγές. Το πρωί έπαρση της σημαίας στα Σχολεία και το βράδυ υποστολή με άγημα, όπως επιβάλει ο κανονισμός! Έφυγες!»
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, είπε από μέσα του ο Λοχαγός. Είμαστε στο χίλια εννιακόσια ενενήντα τρία και ακόμα φυλάμε τις κάλπες. Πρέπει να το πάρουν απόφαση εκεί στην κυβέρνηση, πως ο κόσμος ξύπνησε και τα πολιτικά πάθη ανήκουν πλέον στην Ιστορία.
Το απόγευμα της επόμενης ημέρας η φρουρά ήταν ήδη στη θέση της. Βολεύτηκε κι ο Λοχαγός σε ένα σχολικό κτίριο χρησιμοποιώντας με τους στρατιώτες του για κατάλυμα μια άδεια αίθουσα. Το πρωί της Κυριακής, βρήκε την ελληνική σημαία να κυματίζει σε όλα τα σχολεία, το προσωπικό και τις κάλπες στη θέση τους και τους ψηφοφόρους στην ουρά να περιμένουν υπομονετικά να ¨φακελώσουν¨ την επιλογή τους. Όλα πήγαν κατ΄ ευχήν.
Χαράματα την επομένη, ο Λοχαγός συγκέντρωσε τον λόχο του για να επιστρέψουν στη Μονάδα. Η έκπληξή του ήταν μεγάλη όταν οι περισσότεροι από τους ομαδάρχες του, του έδωσαν συγχαρητήριες επιστολές από τους Δημάρχους και τους Προέδρους των κοινοτήτων εκθειάζοντας την άψογη συμπεριφορά, την εμφάνιση και την πειθαρχία των στρατιωτών και κυρίως την έπαρση και υποστολή της σημαίας, κάτι που είχαν πολλά χρόνια να το δουν και έδωσε σε όλους, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, χαρά και ικανοποίηση.   
Σαν έφτασε αργότερα στην Μονάδα του και παρουσιάστηκε στον Διοικητή του για να του αναφέρει τα σχετικά, του πρότεινε με καμάρι τις συγχαρητήριες επιστολές που κράταγε στο χέρι του.
-            Το ξέρω, απάντησε ο Διοικητής του. Παρόμοιες επιστολές και συγχαρητήρια τηλεφωνήματα, έλαβαν σήμερα και οι ανώτεροί μας, αλλά αντιμετώπισαν το θέμα με κάποιο σκεπτικισμό. Φοβούνται βλέπεις μήπως και δεν αρέσουν αυτές οι πρωτοβουλίες στην νέα πολιτική ηγεσία που προέκυψε από τις εκλογές και ανησυχούν για τα γαλόνια τους. Ωστόσο εσένα μη σε νοιάζει, ανέλαβα εγώ πλήρως την ευθύνη. Αυτές τις επιστολές μπορείς αν θες να τις κρατήσεις στο προσωπικό σου αρχείο, για να θυμάσαι μετά από χρόνια πως έπραξες το καθήκον σου και τίμησες τη στολή και το αξίωμά σου. Έτσι κι αλλιώς, όσα τραγελαφικά συμβαίνουν σήμερα σ αυτή τη χώρα, αύριο λίγοι θα τα θυμούνται! 

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Πηγή: www.proinoslogos.gr