Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΠΟ... ΨΗΛΑ

«Η  πολυθρόνα του πρωθυπουργικού αεροσκάφους είναι κατά κάποιον τρόπο πολύ ερωτική. Έτσι που μου αγκαλιάζει το κορμί… Θα πούλαγα και την ψυχή μου στον διάβολο για να μη την αποχωριστώ ποτέ»!
-          Νικόλα, τροχοδρόμησε το αεροπλάνο;
-            Εδώ και πέντε λεπτά σύντροφε πρωθυπουργέ! Βρισκόμαστε ήδη στα δέκα χιλιάδες πόδια πάνω από τη θάλασσα και ούτε που το καταλάβαμε!
            «Θαυμάσια η ιδέα του υπουργού προπαγάνδας, να κάνουμε σήμερα μια βόλτα με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος. Κουράστηκα πολύ τις τελευταίες μέρες με τις παράλογες απαιτήσεις της εργατιάς, τα βαρετά υπουργικά συμβούλια και τους διαγωνισμούς για τα κανάλια. Έχασα και πολλές ώρες στα εντατικά μαθήματα των Αγγλικών, της Ιστορίας και της Γεωγραφίας που τα είχα αμελήσει στο σχολείο και τώρα να που μου χρειάστηκαν».   
-            Νικόλα, ποιοι είναι αυτοί που περπατάνε πάνω στην σιδηροδρομική γραμμή;
-            Είναι οι πρόσφυγες από τη Συρία σύντροφε πρωθυπουργέ και κάτι άλλοι εν δυνάμει ψηφοφόροι μας, από το Μαρόκο, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το ΙΡΑΚ και άλλες εβδομήντα χώρες, που μετά από μεγάλη περιπέτεια, έξοδα και πνιγμούς, φτάσανε ως εδώ, αλλά προτιμούν να πάνε στην κεντρική και τη βόρια Ευρώπη.
-            Γιατί να πάνε εκεί Νικόλα; Εδώ δεν είναι καλά;
            «Βρε που την κατάντησε τη χώρα η επάρατη δεξιά που κυβέρνησε τόσα χρόνια. Ούτε οι αδελφοί μας Ασιάτες και Αφρικανοί δεν θέλουν πια να εγκατασταθούνε στη Ελλάδα».
-            Νικόλα, πολύ θόρυβο κάνουν στα πίσω καθίσματα οι δημοσιογράφοι που μας ακολουθούν. Πες τους να προσέχουν τι λένε γιατί θα μειώσω τις άδειες για τα κανάλια και θα …ψάχνονται.
            «Τώρα αυτό το νησί από κάτω ποιο να είναι άραγε; Η Λέσβος ή η Μυτιλήνη; Η Σαντορίνη ή η Θήρα; Άσε καλύτερα να μη ρωτήσω και κάνω πάλι καμιά γκάφα. Κάτι περίεργοι τύποι στα πίσω καθίσματα, περιμένουν πως και πως να πετάξω καμιά κοτσάνα για να με κάνουν ρόμπα. Θα λένε πάλι πως ολόκληρος πρωθυπουργός και Γενικός Διαχειριστής Ελληνικών Υποθέσεων με τη βούλα των δανειστών, δεν ξέρει από γεωγραφία, από ιστορία και από δίκαιο της θάλασσας. Αν είναι δυνατόν»!
-            Νικόλα, σε εκείνα τα νησιά, πως και έχουνε συνωστισμό; Είμαστε σε τουριστική περίοδο;
-            Όχι σύντροφε πρωθυπουργέ, δεν είναι τουρίστες. Είναι τυπικοί και παράτυποι μετανάστες που έρχονται από την απέναντι ακτή, από τη Σμύρνη.
-            Τι λες! Το ΄χει ο τόπος φαίνεται εδώ πέρα, να συνωστίζονται οι άνθρωποι!
            «Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι που παριστάνουν τον ξερόλα, αλλά εγώ επιμένω πως η θάλασσα δεν έχει σύνορα! Τόση ώρα πετάμε πάνω από το Αιγαίο και πουθενά δεν είδαμε συρματοπλέγματα. Απορώ που τα βλέπει ο Νταγίπ»!
-            Νικόλα, γιατί δεν σταθήκαμε στη Ρόδο για καφέ όπως μου είχες υποσχεθεί;
-         Δεν το εγκρίνανε οι Τούρκοι σύντροφε! Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα, αυτή τη φορά έχουμε έτοιμο το παράλληλο πρόγραμμα! Γυρνάμε από Κάιρο!
 «Ας είναι! Τελικά η πολυθρόνα του πρωθυπουργικού αεροσκάφους είναι κατά κάποιον τρόπο πολύ ερωτική. Έτσι που μου αγκαλιάζει το κορμί… Θα πούλαγα και την ψυχή μου στον διάβολο για να μη την αποχωριστώ ποτέ»!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας